کوه ها در دنیا نشانگرهای حساس تغییر اقلیم محیط زیست هستند.

کوه ها در دنیا نشانگرهای حساس تغییر اقلیم محیط زیست هستند.

کوه ها در دنیا نشانگرهای حساس تغییر اقلیم محیط زیست هستند. کوه ها به دلیل ارتفاع و زاویه شیب شان نسبت به زاویه تابش خورشید اثر تغییر اقلیم را مشهودتر از سایر المان های محیط زیستی نشان می دهند. نمونه این تغییر اقلیم را می توانیم در کوه های توچال پایتخت ببینیم.
امروز شاهد آن هستیم که در کوه های توچال اثر تغییر اقلیم پایتخت بسیار مشهود است. یک زمانی بود که از اوایل مهرماه بارش برف بر نوک کوه های توچال قابل مشاهده بود که از دوام خوبی نیز برخوردار بود. اما در سال های اخیر حجم این بارش ها به قدری کم شده که این کمبود برای محیط زیست کلان شهر تهران مخرب شده است. به طور نمونه امسال در کوهستان توچال نخستین بارش برف روز ۱۴ مهرماه صورت گرفت که بسیار اندک و ناپیدار بود. بارش برف دوم کوه های توچال نیز ۳۵ روز بعد یعنی ۱۹ آبان ماه صورت گرفت. این فاصله زمانی یعنی تغییر اقلیم. این فاصله زمانی در سال های گذشته هر سال کمتر بوده و امسال به بیشترین زمان رسیده که نشانگر تغییر اقلیم و حال ناخوش محیط زیست تنها همین منطقه است. بی شک مناطق دیگر شهر تهران نیز به نوبه خود هر کدام با تغییرات خاص محیط زیستی مواجه هستند که هر کدام تبعات اقلیمی در پی دارند. بگذریم که بر سایر ابعاد شهر نیز اثر سو دارند. به طور مثال بر کسب و کارهای محلی اثر مخرب دارند.
در همین منطقه توچال تغییر زمان بارش برف صنعت توریسم اسکی را تحت تاثیر قرار می دهد و طیف گسترده ای از مشاغل محلی با تاخیر آغاز شده و آثار مخرب ضرر و زیان های اقتصادی به سطح شهر نیز وارد می شود.
آن روی سکه نیز پایین آمدن سطح آبهای زیرزمینی در پی کاهش برف پایدار است که بر میزان آب رودهای جاری از کوه های توچال به شهر تهران اثر منفی دارد و رودخانه از حالت رود جاری خارج می شود و محیط زیست منطقه نیز با خشکی و تشنگی مواجه می شود.
بی شک زمان آن رسیده که شهروندان و مسئولان بحث تغییر اقلیم را جدی بگیرند. چراکه این موضوع به ظاهر کم تاثیر دامنه وسیعی از آثار مخرب بر جامعه شهری دارد و علاوه بر محیط زیست جنبه های دیگر زندگی شهروندان را نیز دستخوش تغییر و تخریب قرار می دهد. ضمن آنکه اقتصاد نیز اولین موضوع مهمی است که به تبع مبحث تغییر اقلیم تحت تاثیر قرار می گیرد.

پیام به کلیماتون

شهروندان همواره در موضوع نابودی محیط زیست شهرها انگشت اتهام را به سمت عوامل بزرگ می گیرندو تصور می کنند تنها کارخانه ها و واحدهای صنعتی و بزرگ هستند که تبر به ریشه محیط زیست می زنند. در حالیکه اینطور نیست و همه عوامل سهم به سزایی در نابودی و تخریب محیط زیست شهری و طبیعت دارند. وقتی یک نفر یک لامپ اضافه را خاموش می کند گرمای کمتری به محیط پیرامون خود ساطع می کند و همین دانه دانه لامپ های خاموش حجم قابل توجهی از گرمای تولید دست بشر را کم می کند و به تبع آن زمین کمتر گرم و میزان بارش ها بیشتر می شود. همین عامل ساده در نظر بسیاری از شهروندان کم اهمیت و حتی بی اثر است در حالیکه اینگونه نیست.
از سوی دیگر نیز واحدهای بزرگ صنعتی قرار دارند که هر اقدام کوچک شان در زمینه حفظ محیط زیست طیف گسترده ای از عوامل مخرب را از چهره طبیعت حذف می کند.
این نکته مهم را نیز یادآوری کنم که شهروندان باید در زمینه حفظ محیط زیست مطالبه گر باشند و در زمینه حذف آلاینده های صنعتی و تولیدی در سطح جامعه مطالبه گری کنند تا شاهد تحقق بسیاری از شعارهای محیط زیستی در سطح شهرها باشیم.

شعار ۲

رویداد کلیماتون و هرگونه اقدامات در جهت حفظ محیط زیست کلانشهرها و ایجاد حساسیت در زمینه محافظت از طبیعت می تواند تلنگری به وجدان خاموش شهروندان و گردانندگان واحدهای بزرگ صنعتی باشد تا در جهت کاهش اثرات مخرب تغییرات اقلیم گام های اثر گذاری برداشته شود.
از جامعه کوهنوردی به ویژه کوهنوردان منطقه توچال می خواهم همانطور که از کوه به عنوان وسیله ای برای ورزش تخصصی شان استفاده می کنند در جهت حفظ و نگهداشت این منطقه نیز تلاش کنند.
چرا که هر گونه تغییر اقلیم در کوه ها اثرات مخرب بر زندگی شهروندان دارد که دامنه این آثار گاه قابل جبران نیست.

عباس محمدی
کنشگر ملی حوزه محیط زیست و منابع طبیعی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *